De spanning stijgt… en die mag er zijn

De spanning stijgt… en die mag er zijn

Nog een paar dagen en dan onderga ik voor het eerst in mijn leven een echte operatie. Ja, toen ik een jaar of 12 was is er wel eens een blauwe pigmentvlek verwijderd van mijn wang, maar dat was toch niet zo heel ingrijpend. Al weet ik nog wel dat ik dat ook heel spannend vond. Die operatie was meer omdat die blauwe pigmentvlek heel vervelend was. Maar nu gaat het natuurlijk wel ergens anders om. En de spanning daarvoor stijgt.

Er zit iets op je wang

Ja, die blauwe pigmentvlek was gewoon irritant. Hij zat op mijn wang en elke keer wanneer ik voor schoolfoto’s moest of een pasfoto ofzo, dan zei de fotograaf hetzelfde. “Je moet even je wang schoonmaken, er zit wat inkt op je wang.” Heel goed bedoeld natuurlijk, want misschien was het inderdaad inkt, maar ik vond het na en tijdje toch vervelend worden om steeds weer uit te leggen dat het een pigmentvlek was. Uiteindelijk is die verwijderd en na onderzoek van de pigmentvlek bleek dit niets kwaadaardigs te zijn. Gewoon stomme pech dus. Nu zit er ergens op mijn wang een klein littekentje, maar heel eerlijk? Ik weet eigenlijk niet eens precies meer welke kant het was. En als je het niet weet, dan valt het niet op.

Eerste echte operatie

En nu staat de eerste “echte” operatie voor de deur. Goed, voor die pigmentvlek ben ik ook onder narcose geweest, maar dat voelt toch anders op één of andere manier. Of misschien voelt het anders omdat ik toen nog jong was, ik weet het niet. Nu levert het vooral spanning op. Gezonde spanning waarschijnlijk, want ik denk dat iedereen wel wat spanning voelt voor een operatie. Je geeft je toch over aan de artsen die zich volledig in gaan zetten voor je herstel.

spanning
Afbeelding van Sasin Tipchai via Pixabay

Spanning en aftellen

Nu de laatste momenten voor de operatie daar zijn neemt natuurlijk de spanning ook wel wat toe. Ik weet dat ik qua voorbereiding er alles aan gedaan heb om te zorgen dat ik daar al geen stress om heb als ik naar het ziekenhuis moet. Zo heb ik bijvoorbeeld mijn zorgpas geregeld. Die stond in de papieren van het ziekenhuis dat die mee moest. En ik heb hem wel ergens digitaal in de app staan, maar die kon ik terwijl ik rustig was al niet echt vinden, laat staan dat ik hem dan kan vinden mocht men erom vragen. Dus heb ik een fysieke pas aangevraagd bij mijn zorgverzekering. Die is inmiddels al ingepakt. En dan zal je zien dat er helemaal niet naar gevraagd wordt, maar hey, ik heb hem wel bij me.

Nu rest eigenlijk alleen nog het aftellen naar het moment dat ik me, eindelijk, mag melden in het ziekenhuis. Want, ook al is de operatie al vier weken na het horen van de diagnose, het kon mij eigenlijk niet snel genoeg gaan. En die vier weken leken in het begin zo lang. Wat dat betreft ben ik altijd wel van het hoe sneller hoe beter en liever gisteren dan vandaag. Maar goed, ik weet natuurlijk ook wel dat alles op een goede manier gepland moet worden en dat ik, helaas, niet de enige persoon ben die medische hulp nodig heeft.

Ben jij iemand van hoe sneller hoe beter, of maakt het je niet zoveel uit?

One thought on “De spanning stijgt… en die mag er zijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top